‘Yaman Dede’nin İslam olma öyküsü pek çok ibretle dolu… Günümüzün bilinen pek çok ilim adamının yetişmesinde emeği olan Yaman Dede’den alınacak çok ders var. Bu günlerde onun hoşgörüsüne daha çok ihtiyaç var’

 UĞUR İLYAS CANBOLAT

Ülke insanı olarak ‘hazinelere malik’ ama bundan bîhaberiz… Bu hazineler kültür dünyamızı nakış nakış işleyen, başkasının derdine ram olmuş gayret adamıdırlar. Etrafındaki insanlar kelebeklerin ateşe koşmaları gibi koşarlar bu insanlara… Pervane olurlar. Ateşe yanarlar. Yandıkça yanarlar ama her yanış bir diriliştir. Bu insanlar edebiyat ve mana dünyasına sürekli tuğla koyarlar.

Onk. Dr. Haluk Nurbaki

Türk İslâm ülküsünün büyük mimarlarından Hacı Bektaş-ı Veli, mânânın Anadolu'yu fethetme kaderinin çok önemli bir vazifelisiydi. Türkistan'da başlayan büyük veliler harekâtının lider sultanlarından Ahmed Yesevi Hazretlerinin en son öğrencisi olmak sıfatını taşıyordu.

Türkistan'dan o zamanki ismiyle Diyar-ı Rum denilen Anadolu'ya, fırlatılan manevi füzeler bir yüzyıldan daha kısa bir süre içerisinde Anadolu'nun yüreğinde İslâm ışığını coşturuverdi.

Uçsuz bucaksız bir sır: Ehl-i Beyt ve Âl-i Resûl

‘Ehl-i beyt sevgisinde tüm inananları buluşmaya çağıran Mustafa Özdamar konuyla ilgili geniş ve anlaşılır bir kitapla okuyucuyla buluştu’

UĞUR İLYAS CANBOLAT

İslam Velileri hakkında bugüne kadar 40’ın üzerinde kitap yazan araştırmacı yazar Mustafa Özdamar bu defa ‘Âl-i Aba Ehl-i Beyt ve Âli Resül’ adıyla hacimli bir kitapla okuyucusuyla buluştu. Ehl-i beyt konusu her zaman hem heyecanlı hem de girift bir konu olmuştur. Yakıcı olan bu konu hem taraftar bulur hem de zaman zaman farklı sebeplerle muhaliflerine de rastlanır. Şimdiye kadar hem ehl-i sünnet kaynaklarına dayanılarak hem de Caferi kaynakları esas alınarak konuyla ilgili kitaplar yazılmıştır. Mustafa Özdamar’a bunu sorduğumuzda aldığımız cevap; “İnsanların gönüllerini ve zihinlerini, duygularını, düşüncelerini ve inançlarını dolandırıp bulandırmak çok belalı bir yanlıştır.

Metin KARABAŞOĞLU

Emirdağ Lâhikası’nın, Bediüzzaman Said Nursî’nin talebeleriyle 1950’li yıllarda yaptığı yazışmaları içeren ikinci cildinde, nedense pek dikkatleri çekmemiş bir mektup vardır. “Mahkeme-i kübraya şekva ve müdafaatın bir haşiyesi olan parçanın hülasasıdır” başlıklı bahisten sonra gelen bu mektupta, Bediüzzaman, daha önceki bir dizi mektubunda dile getirdiği bir söze şerh koyar. Bu söz, ‘Risale-i Nur ve tarikat’ deyince akıllara gelen ilk söz olarak, “Bu zaman tarikat zamanı değil, imanı kurtarmak zamanıdır” sözüdür.