Bu sabah miyavlayıp durdum yine kapının eşiğinde. İstediğim senden ne bir yudum süttü, ne de evinin sıcaklığı. Ne bir okşayış ne bir davet. Sadece kapını aralayıp şöyle bi baksaydın ya dışarıya. ‘Ne haber kedicik’ deseydin mesela, yahut da dostça bi itekleyiverseydin ayağınla. O zaman ben de senin kedin olurdum. Sokaklarda yatıp kalkmak hiç derdim olmazdı. Açlığımı susuzluğumu unutur, hiç değilse bir kerecik gerçek bir kedicik gibi keyiflenirdim.
Kedicik
Diğer Makaleler...
Sayfa 9 / 72








